Patrzysz na wiadomości wyszukane dla frazy: krwinki białe niedobór





Temat: Badania laboratoryjne kota.
Słowniczek najczęściej wykonywanych badań:

Albuminy - to białka krwi, które pomagają ocenić stopień uwodnienia organizmu, krwotoków oraz chorób wątroby, jelit i nerek. Bardzo ważny parametr w przypadku starszych pacjentów, szczególnie przed zabiegami operacyjnymi

ALT (aminotransferaza alaninowa) - jest bardzo ważnym wskaźnikiem funkcji wątroby, wzrost świadczyć może o uszkodzeniu tego narządu, nie pozwala stwierdzić przyczyn tego uszkodzenia.

Amylaza - to parametr diagnostyczny oceniający wydolność trzustki czy nerek. Wzrost może świadczyć o zapaleniu trzustki.

AP (fostataza alkaliczna) wzrost fosfatazy może wskazywać na uszkodzenie wątroby, chorobę Cushinga (nadczynność kory nadnerczy) oraz występuje przy wzroście kości u szczeniąt. Test ten ma szczególne znaczenie u kotów.

ASPAT (amonitransferaza asparaginowa) - wzrost może wskazywać na choroby wątroby, serca, czy uszkodzenie mięśni szkieletowych.

Białko całkowite - wskazuje na stopień nawodnienia organizmu oraz umożliwia ocenę wydolności wątroby, nerek czy jest wskaźnikiem infekcji. Podobnie jak albuminy wykorzystywana w diagnostyce przedoperacyjnej u starszych pacjentów.

Bilirubina - wzrost może wskazywać na niewydolność wątroby lub choroby hemolityczne. Badanie to pomaga ocenić funkcjonowanie przewodów żółciowch oraz pewnych typów anemii.

Ca (wapń) - zmiany tego parametru nie są specyficzne. Moga wskazywać na obecność guzów nowotworowych, nadczynność przytarczyc, choroby nerek i niski poziom albumin.

Cholesterol - ten niezwykle ważny parametr diagnostyczny w medycynie człowieka, u zwierząt ma dużo mniejsze znaczenie, jest pomocniczym badaniem w diagnozowaniu niedoczynności tarczycy, chorób wątroby, nadczynności kory nadnerczy czy cukrzycy.

Cl (chlorki) - elektrolit ten pomocny jest w diagnozowaniu choroby Addisona oraz służy ocenie odwodnienia w przypadku wymiotów. Wzrost często świadczy o odwodnieniu.

EOS (eozynofile, granulocyty kwasochłonne) - jest to bardzo specyficzny rodzaj krwinek białych aktywnych w szczególności w stanach alergicznych (np. astmie kotów) czy infekcjach pasożytniczych.

GGT (gamma glutamylo transferaza) - jest kolejnym elementem diagnostyki wątroby, ważny parametr oceny terapii sterydowej.

GRANS i L/M (granulocyty monocytem limfocyty/monocyty) - są to różne rodzaje krwinek białych. Ich wzajemny stosunek wskazuje na możliwość występowania infekcji czy stanów zapalnych w organizmie.

Glukoza - to "cukier krwi". Wzrost poziomu tego parametru może być czynnikiem wskazującym na cukrzycę, niedobór może powodować drgawki, omdlenia czy śpiączkę. Niezwykle istotny parametr przy leczeniu pacjentów z cukrzycą.

HCT (Hematokryt) - informuje nas o procentowej zawartości erytrocytów (czerwonych ciałek krwi) w stosunku do całej objętości krwi. Z jego pomocą możemy ocenić stopień odwodnienia czy stwierdzenia anemii.

Hb (Hemoglobina) i MCHC (Średnia zawartość hemoglobiny w krwince) - umożliwiają ocenę zawartości podstawowego nośnika tlenu znajdującego się w krwinkach czerwonych.

K (potas) - to elektrolit tracony wraz z wymiotami, biegunką czy nadmiernym oddawaniem moczu. Wzrost poziomu potasu może świadczyć o niewydolności nerek, chorobie Addisona, odwodnieniu czy zatkaniu cewki moczowej. Wysoki poziom potasu może prowadzić do zaburzeń pracy serca, a nawet jego zatrzymania.

Kortyzol - jest hormonem, który służy do oceny funkcji nadnerczy - diagnozowanie choroby Cushinga czy choroby Addisona. Wówczas wykonuje się specyficzne rodzaje diagnostyki - test stymulacji ACH oraz test hamowania mała dawką deksametazonu.

Kreatynina - to parametr diagnostyczny funkcji nerek. Test ten pozwala rozróżnić czy mamy do czynienia z nerkopochodnym czy niezwiązanym z nerkami wzrostem poziomu mocznika.

Lipaza - to kolejny enzym (wraz z amylazą) wykorzystywany do diagnozowania chorób trzustki.

Mocznik - wskazuje na czynność nerek. Wzrost poziomu tego parametru zwany jest azotemii i może być wywołany schorzeniami wątroby, nerek, serca, zatkania cewki moczowej, wstrząsem czy odwodnieniem.

Na (sód) - badanie poziomu sodu umozliwia ocenę nawodnienia pacjenta, elektrolit ten tracony jest wraz z wymiotami, biegunką, w chorobach nerek czy chorobie Addisona.

P (fosfor) - wzrost poziomu fosforu często jest związany z chorobami nerek, nadczynnością tarczycy czy chorobami przebiegającymi z obfitym krwawieniem. Dodatkowo służy do diagnozowania chorób narządu ruchu (wraz z poziomem wapnia, AP).

PLT lub TRO (płytki krwi lub trombocyty) - są wskaźnikiem efektywności układu krzepnięcia krwi, płytki krwi odpowiedzialne są za tworzenie skrzepów. Ma to szczególne znaczenie w przypadku zabiegów operacyjnych.

RETICS (retikulocyty) - to niedojrzałe krwinki czerwone. Wysoki poziom tych krwinek może wskazywać na stan zwany anemią regeneratywną. Niski poziom oznacza że w organizmie nie powtasja nowe krwinki.

RBC (erytrocyty, krwinki czerwone) - są odpowiedzialne za przenoszenie tlenu z płuc do komórek. Niedobór może świadczyć o anemii, nadmiar krwinek jest również czasem niekorzystny i może wskazywać na chorobę płuc.

T4 (tyroksyna) - to element tak zwanego panelu tarczycowego, wraz z frakcją wolną tyroksyny (fT4) oraz trójjodotyroniną (T3). Wykonanie tych badań jest szczególnie wskazane w przypadku diagnozowania schorzeń gruczołu tarczowego. Spadek poziomu wskazuje na niedoczynność tarczycy, wzrost to zazwyczaj nadczynność tarczycy szczególnie istotna u kotów.

WBC (krwinki białe, leukocyty) - to krwinki odpowiedzialne za stan układu odpornościowego organizmu. Wzrost lub spadek tych wartości świadczy o stanie zapalnym w organizmie, infekcji lub innych schorzeniach układu odpornościowego, np. białaczki.





Temat: Fadis koci- choroba zakaźna i bardzo groźna!
Czym jest FAIDS?

FAIDS (zespół niedoboru immunologicznego kotów) to jedna z najbardziej niebezpiecznych kocich chorób na całym świecie. Wywołuje ją retrowirus kociego niedoboru immunologicznego (FIV). Powoduje u kotów chorobę odpowiadającą AIDS u ludzi. Nie zabija zwierzęcia, jednak jego organizm staje się całkowicie bezbronny i nieodporny na wszelkiego rodzaju infekcje, zakażenia, bakterie itp. Wirus ten atakuje jedynie zwierzęta z rodziny kotowatych, nie jest niebezpieczny dla innych zwierząt i ludzi. Jest bardzo wrażliwy na działanie promieni słonecznych, niskiej i wysokiej temperatury, detergentów i powszechnie używanych środków dezynfekujących. Poza organizmem kota nie jest w stanie przeżyć kilku minut, dlatego też niemożliwe jest zakażenie się nim poprzez kontakt z rzeczami, które wcześniej miały styczność z zarażonym kotem (buty, koce, ubrania, itp.).

Źródła zakażenia

Do zakażenia może dojść jedynie drogą bezpośrednią, nie ma możliwości zarażenia się poprzez kontakt pośredni. Najbardziej niebezpiecznym źródłem zakażenia jest kocia ślina – wirus znajduje się w niej w 99%. Dlatego kilkukrotnie częściej chorują samce, które walczą ze sobą o terytorium lub pożywienie, a podczas walk dochodzi do pogryzień. Do zakażenia może dojść także podczas kopulacji zakażonego kocura z kotką lub drogą śródmaciczną czy przy porodzie (odgryzanie pępowiny). Wtedy wirus zostaje przenoszony z pokolenia na pokolenie.

Objawy choroby

Wirus początkowo atakuje białe krwinki, upośledza ich funkcje i znacznie obniża odporność organizmu. W ciągu 3-7 tygodniu następuje powiększenie węzłów chłonnych. Faza bezobjawowa może trwać nawet do 7 miesięcy, gdyż jest zależna od warunków środowiska życia kota, sposobu odżywiania i ogólnego stanu zdrowia.

Wyróżnia się trzy fazy choroby:
– faza ostra – trwa około 4-6 tygodni, u kota pojawiają się powiększone węzły chłonne, gorączka oraz złe samopoczucie. Dochodzi do wtórnych infekcji bakteryjnych, głównie układu pokarmowego oraz skóry. Występuje także spadek ilości białych krwinek.
– faza ukryta (latentna) – może trwać nawet kilkanaście lat, nie występują tu żadne objawy kliniczne. Ilość białych krwinek szybko powraca do normy, dlatego wykrycie tej fazy podczas jakichkolwiek badań jest niemożliwe. Jednak wirus powoli cały czas niszczy odporność organizmu kota, co w końcu prowadzi do fazy trzeciej.
– faza przewlekła (końcowa) – pojawia się u kotów w wieku 5-10 lat, doprowadza do zapalenia jamy ustnej i dziąseł, biegunki, przewlekłego zapalenia dróg oddechowych i moczowych oraz wyniszczenia organizmu. Zwierzę może mieć dreszcze, pojawia się ropne zapalenie spojówek i światłowstręt, ropne zapalenie uszu. Pojawiają się również objawy neurologiczne (np. padaczka, mimowolne drgania mięśni, zmiany w zachowaniu kota) oraz podwyższona wrażliwość na wszelkie zakażenia.

Diagnozowanie

FAIDS to choroba o przebiegu prawie niezauważalnym, pierwsze dwie fazy przebiegają bez pojawienia się większych objawów klinicznych. Badania krwi mogą nie wskazywać na obecność wirusa w organizmie, dlatego zalecane jest wykonywanie testów ELISA, które pozwolą zaobserwować, czy organizm kota produkuje specjalne przeciwciała do walki z wirusem.

Testy należy przeprowadzić w następujących przypadkach:
– adopcja dzikiego kota bez względu na jego wiek, przed przyniesieniem go do domu,
– jeśli istnieje ryzyko walki z innymi kotami (ucieczka z domu, wakacje na wsi, itp.),
– pojawienie się objawów FIV,
– jeśli test nie był nigdy wcześniej wykonywany.

Wyniki testu mogą być zarówno fałszywie dodatnie jak i ujemne, dlatego należy ponownie wykonać test po około 6-8 tygodniach. Test powinien być przeprowadzony u kociąt powyżej 6 miesiąca życia, gdyż wcześniej mogą jeszcze mieć przeciwciała otrzymane od matki. Również zwierzęta uprzednio zaszczepione na FIV mogą produkować przeciwciała, dlatego wynik może być fałszywy dodatnio.

Jak opiekować się chorym kotem?

Podczas gdy choroba została wykryta w drugiej fazie, leczenie zwierzęcia nie jest możliwe. Należy jednak chorym kotem odpowiednio się zaopiekować i odżywiać go.

Cechy odpowiedniej opieki:
– zminimalizowanie stresu – należy zapewnić zwierzęciu spokojne i ciche miejsce do odpoczynku, unikać stresujących go sytuacji, wszelkie zmiany w otoczeniu wprowadzać stopniowo,
– odpowiednia dieta – należy ją wprowadzać stopniowo, dając kotu czas przyzwyczaić się do zmian, powinna ona być dopasowana do objawów choroby i skonsultowana z lekarzem weterynarii,
– chronienie przed pchłami i innymi pasożytami – przenoszą one wiele chorób, na które kot może zachorować, gdyż jego organizm jest osłabiony i wyniszczony; do ochrony stosuje się różne preparaty – od obroży przeciwpchelnych, przez krople, po spraye i szampony,
– regularne kontrole weterynaryjne – minimum 2 razy w roku koty powinny być kontrolowane przez lekarza weterynarii (częstsze kontrole nie zaszkodzą), a w czasie wizyt dokładnie badane, odrobaczać chorego kota należy co 3 miesiące (specjalny program zalecony przez weterynarza),
– odpowiedni program szczepień – są one wykonywane identycznie jak u zdrowych kotów w takich samych odstępach czasu (dwukrotnie z odstępem 4 tygodni, kolejno za rok, potem co 3 lata),
– doglądanie stanu zdrowia kota w domu – to właśnie właściciele jako pierwsi mogą zauważyć różne zmiany u swojego zwierzęcia, dlatego zaleca się, by sami kontrolowali swoje koty, ich uszy, oczy, nos i pyszczki co tydzień.






Temat: Morfologia krwi obwodowej
Morfologia krwi obwodowej:

WBC - krwinki białe,leukocyty - norma:4,8-10,8 x 109/l (K,M)
RBC - krwinki czerwone,erytrocyty - norma:4,2-5,4 x 1012/l (K),4,7-6,1 x 109/l (M)
HGB - hemoglobina - norma:12-16 g/dl (K),14-18 g/dl (M)
HCT - hematokryt - norma:37-47% (K),40-54% (M)
MCV - średnia objętość krwinki czerwonej - norma:80-96 fl (K,M)
MCH - średnia masa hemoglobiny w krwince - norma:27-31 pg (K,M)
MCHC - średnie stężenie hemoglobiny w krwince - norma:32 - 34 mmol/l (K,M)
PLT - płytki krwi,trombocyty - norma:150-450 tys./ul
OB - opadanie krwinek w surowicy,opad krwinek - norma:do 12 mm/h (K),do 8 mm/h (M)
CRP - białko C-reaktywne - norma:do 5 (K,M)

Rozmaz krwi obwodowej:

granulocyty obojętnochłonne
postacie młode("młode"): 0 - 1 % (0 - 0.1 G/l)
postacie pałeczkowate ("pałki"): 3 - 6 % (0.18 - 0.48 G/l)
postacie podzielone ("podz"): 55 - 65 % (3.4 - 5.2 G/l)

granulocyty kwasochłonne (eos)
2 - 4,5 % (0.12 - 0.32 G/l)

granulocyty zasadochłonne (baso)
0 - 0.5 % (0.02 - 0.04 G/l)

limfocyty (limph)
20 - 45 % (1.2 - 2.7 G/l)

monocyty (mono)
4 - 8 % (0.24 - 0.28 G/l)

Wartości sa orientacyjne,w poszczególnych laboratoriach mogą się miedzy soba roznic.

Objaśnienie poszczególnych nazw:

Krwinki białe (WBC) - wzrost ich liczby nazywamy leukocytozą, a spadek leukopenią. Podwyższenie może być spowodowane przyczynami fizjologicznymi (wysoka temperatura otoczenia, opalanie się na słońcu, ciąża, wysiłek fizyczny, stres) lub patologicznymi (stany zapalne narządów, uszkodzenia tkanek, zakażenia, zatrucia, nowotwory).
Krwinki czerwone (RBC) - wzrost ich liczby - erytrocytoza, natomiast spadek - erytropenia. Erytrocytoza (czyli czerwienica) jest rzadko spotykaną chorobą i może być spowodowana nowotworowym rozrostem krwinek czerwonych. Jej przyczyną bywa również niedotlenienie lub zwiększona produkcja hormonu pobudzającego wytwarzanie krwinek czerwonych we krwi (erytropoetyny). Częściej mamy jednak do czynienia z niedokrwistością. Może być ona wywołana utratą krwi, niedoborem witaminy B12 lub kwasu foliowego (tzw. niedokrwistość megaloblastyczna). Do niedokrwistości dochodzi też w przypadku oddziaływania różnorodnych czynników powodujących rozpad erytrocytów (mówimy wtedy o niedokrwistości hemolitycznej). Przyczyną niedokrwistości jest także niedobór żelaza lub inne przyczyny wtórne (ciąża, choroby nerek, nowotwory, choroby przewlekłe).
•Odczyn Biernackiego (OB) - jest to badanie nieprecyzyjne i nieswoiste (nie jest typowe dla jakiegoś określonego schorzenia). Chorobami powodującymi przekroczenie norm mogą być: stany zapalne (infekcyjne i nieinfekcyjne), nowotwory, choroby rozrostowe krwi (np. białaczki), choroby autoimmunologiczne i inne.
•Hemoglobina (HGB) - obniżenie poziomu hemoglobiny jest na ogół spowodowane niedokrwistością.
•Średnia objętość krwinki czerwonej (MCV) - wartość poniżej 80 fl świadczy o niedokrwistości mikrocytowej (przebiegającej ze zmniejszeniem rozmiaru krwinki czerwonej). Jest ona charakterystyczna dla stanu niedoboru żelaza. Natomiast wynik powyżej 110 fl może być najczęściej sygnałem niedokrwistości megaloblastycznej, związanej z niedoborem witaminy B12 lub/i kwasu foliowego. Nieznaczne podwyższenie MCV bywa spowodowane wzrostem ilości retikulocytów (młodych postaci erytrocytów, które mają większą objętość), co nie zawsze jest patologią.
•Rozkład objętości krwinek czerwonych (RDW) - jego wartość wzrasta w niedokrwistości z niedoboru żelaza. Wzrost RDW można też zaobserwować po utracie krwi lub po leczeniu witaminą B12 lub/i kwasem foliowym.
•Płytki krwi (PLT) - z nadpłytkowością (trombocytozą) mamy do czynienia w przypadku różnych przewlekłych stanów zapalnych, po wysiłku fizycznym, w niedoborze żelaza, po usunięciu śledziony, w ciąży, w przebiegu niektórych nowotworów. Zdarza się też tzw. nadpłytkowość samoistna. Częściej spotyka się małopłytkowość (trombocypenią) spowodowaną np. skutkami ubocznymi niektórych leków, niedoborami witaminy B12 lub kwasu foliowego, infekcjami, nowotworami i innymi chorobami.
•Bazocyty (BASO) - ich liczba zwiększa się w stanach alergicznych, przy przewlekłej białaczce szpikowej, w przewlekłych stanach zapalnych przewodu pokarmowego, wrzodziejących zapaleniach jelit, niedoczynności tarczycy, chorobie Hodgkina. Wynik poniżej normy może się pojawić w ostrych infekcjach, ostrej gorączce reumatycznej, nadczynności tarczycy, ostrym zapaleniu płuc, stresie.
•Eozynocyty (EOS) - zwiększenie ich wartości wywołują choroby alergiczne, zakaźne, hematologiczne, pasożytnicze, astma oskrzelowa, a także katar sienny, łuszczyca, jak też zażywanie leków (np. penicyliny). Przyczyną spadku ich liczby mogą być zakażenia, dur brzuszny, czerwonka, posocznica, urazy, oparzenia, wysiłek fizyczny oraz działanie hormonów nadnerczowych.
•Monocyty (MONO) - wzrost ich liczby może być spowodowany: gruźlicą, kiłą, brucelozą, zapaleniem wsierdzia, durem, mononukleozą zakaźną, zakażeniami pierwotniakowymi, urazami chirurgicznymi, kolagenozami, chorobą Crohna, nowotworami. Przyczyną mniejszej liczby monocytów są np. infekcje, a także stosowanie glikosterydów.
•Neutrocyty (NEUT) - ich zwiększenie obserwujemy w zakażeniach miejscowych i ogólnych, chorobach nowotworowych, hematologicznych, po urazach, krwotokach, zawałach, w chorobach metabolicznych, u palaczy oraz u kobiet w trzecim trymestrze ciąży. Spadek liczby neutrocytów występuje w zakażeniach grzybiczych, wirusowych (grypa, różyczka), bakteryjnych (gruźlica, dur, bruceloza), pierwotniakowych (np. malaria), w tosycznym uszkodzeniu szpiku kostnego, przy leczeniu cystostatykami.
•Limfocyty (LYMPH) - ich liczba wzrasta w takich chorobach, jak krztusiec, chłoniaki, przewlekła białaczka limfatyczna, szpiczak mnogi, odra, świnka, gruźlica, kiła, różyczka, choroby immunologiczne. Natomiast spadek (pancytopenię) może wywołać stosowanie kortykosterydów, a także ciężkie zakażenia wirusowe.



Temat: Sprawdź, co oznaczają Twoje wyniki badań - UKŁAD KRWIONOŚNY
UKŁAD KRWIONOŚNY
krwinki czerwone/erytocyty/RBC (red blood cells)
norma kobiety 3,6 - 5,0 mln w mm sześciennym, mężczyźni 4,2 - 5,4 mln w mm sześciennym
coś nie tak powyżej lub poniżej normy
co to znaczy poniżej normy oznacza niedokrwistość, powyżej nadkrwistość

hemokryt/Ht/HTC
norma - kobiety 36-45%, mężczyźni 40-54%
coś nie tak - podwyższony albo obniżony poziom
co to znaczy - podwyższony występuje w nadkrwistościach, w niektórych chorobach nerek, w rozedmie płuc, w odwodnieniu np. przy długotrwałych biegunkach czy intensywnych wymiotach; zmniejszony obserwuje się w niedokrwostościach, w stanach przewodnienia i w późnym okresie ciąży.

hemoglobina/Hb
norma - kobiety 12-16 g/dl, mężczyźni 13-18 g/dl
coś nie tak - obniżenie lub podwyższenie stężenia
co to znaczy - podwyższone obserwuje się w stanach odwodnienia i w nadkrwistościach, a obniżone w niedokrwistościach i w stanach przewodnienia

MCV(mean corpuscular volume)/Średnia objętość krwinki czerwonej
norma - 80-92 fl tzw. krwinka normocytowa
coś nie tak - krwinka mikrocytowa (poniżej normy), krwinka makrocytowa (powyżej normy)
co to znaczy - przy obniżonej ilości krwinek czerwonych niedokrwistość mikrocytową (z niedoboru żelaza) albo niedokrwotość makrocytową (z niedoboru kwasu foliowego lub niedoboru witaminy B 12)

MCHC (mean corpuspular hemoglobin concentration)/średnie stężenie hemoglobiny w krwince czerwonej
norma - 31-38 g/dl
krwinki białe/leukocyty/WBC (white blood cells)
norma - 4-10.000 w mm sześciennym
coś nie tak - zwiększenie ich liczby (leukocytoza) albo zmniejszenie (leukopenia) co to znaczy - leukocytozę obserwuje się po posiłku, pod wpływem stresu, w ciąży, w zakażeniach bakteryjnych, wirusowych, grzybicznych, stanach zapalnych, nowotworach, w terapii sterydami; leukopenia występuje w ciężkich zakażeniach bakteryjnych, wirusowych, w uszkodzeniu szpiku, chorobach szpiku, w stanach wyniszczenia, w nowotworach.

limfocyty
norma - ok. 1200-3000 w mm sześciennym, powinna mieścić się w granicach 20-45% całkowitej liczby krwinek białych coś nie tak - obniżenie albo podwyższenie ich liczby co to znaczy - podwyższenie występuje w infekcjach, a obniżenie w ostrych chorobach zakaźnych, trakcie radioterapii i chemioterapii

płytki krwi/trombocyty/PTL
norma - 100-450.000 w mm sześciennym krwi
coś nie tak - zmniejszenie (trombocytopenia, małopłytkowść) lub zwiększenie (trombocytoza) ich liczby co to znaczy - trombocytopenia może wskazywać m.in. na białaczkę, gruźlicę, pod wpływem toksyn bakteryjnych, w infekcjach wirusowych, w niewydolności nerek, pod wpływem niektórych leków, w zaburzeniach wrodzonych; trombocytoza występuje m.in. w przewlekłych chorobach zapalnych, w chorobach nowotworowych, w marskości wątroby, we wrzodziejącym zapaleniu jelit, po wysiłku fizycznym.

czas krwawienia
norma - poniżej 7 minut
coś nie tak - wydłużenie czasu krwawienia co to znaczy - m.in. zaburzenia czynności płytek krwi w białaczkach, w marskości wątroby, mocznicy, pod wpływem niektórych leków, np. aspiryny

czas krzepnięcia
norma - od 4 do 10 minut
coś nie tak - wydłużenie czasu krzepnięcia co to oznacza - niedobory czynników krzepnięcia wrodzonych i nabytych, w leczeniu heparyną

czas protrombinowy/PT
norma - wskaźnik protrombinowy 80-120%; INR 0,9-1,3 coś nie tak - podwyższenie poziomu wskaźnika co to oznacza - niedobór witaminy K, choroby wątroby, przyjmowanie leków antykoagulacyjnych

czas koalinowo-kefalinowy/APTT
norma - 42-65 sekund
coś nie tak - wydłużenie czasu co to znaczy - wrodzone i nabyte niedobory czynników krzepnięcia (np. hemofilia), przyjmowanie niektórych leków np. heparyny

fibrynogen
norma - 1,8-3,5g/l; 6,0-8,0/dl coś nie tak - podwyższony albo obniżony poziom fibrynogenu co to znaczy - podwyższony obserwuje się w trakcie miesiączki, w ciąży, w chorobach nerek, zakaźnych, po urazach, w infekcjach, po operacjach, w chorobach nowotworowych, a obniżony występuje w marskości wątroby, w nowotworach, w wyniku działania niektórych leków, w skazach

OB/Odczyn Biernackiego/Odczyn opadania krwinek czerwonych
norma - kobiety 4-10 mm, mężczyźni 2-8 mm
coś nie tak - wynik podwyższony
co to znaczy - występuje w trakcie miesiączki, ciąży, w zakażeniach, w gruźlicy, w zawale mięśnia sercowego, w chorobach reumatoidalnych, w nowotworowych, tarczycy, wątroby, w niedokrwistości, po szczepieniach

białko we krwi
norma - 60-80 g/l
coś nie tak - zmniejszenie stężenia białka
co to znaczy - występuje w chorobach przewodu pokarmowego, nerek, tarczycy, w nowotworach i w niedoborach żywieniowych

żelazo we krwi
norma - 50-175 mikrograma/dl, 12,5-25 mikromola/dl
coś nie tak - obniżony albo podwyższony poziom
co to znaczy - obniżony może oznaczać niedobór żelaza w pożywieniu, zaburzenie wchłaniania żelaza z przewodu pokarmowego (np. w zespołach złego wchłaniania, przewlekłych stanach zapalnych przewodu pokarmowego), znaczną utratę żelaza (np. przy obfitych miesiączkach, kwawieniach z przewodu pokarmowego), nadmierne odkładanie żelaza w tkankach (np. w stanach zapalnych w chorobach nowotworowych); podwyższony poziom występuje w zaburzeniach magazynowania żelaza (np. w niewydolności wątroby), w zatruciu ołowiem, gdy żelazo dostarczane jest w nadmiarze.

kwas foliowy
norma - 5-20 ng/ml
coś nie tak - zbyt niskie stężenie
co to znaczy - występuje w niedoborach w diecie, w anoreksji, w alkoholiźmie i przy zwiększonym zapotrzebowaniu (w ciąży, w czasie karmienia, w nowotworach, w ostrych chorobach zapalnych, w przewlekłych stanach gorączkowych)

Friend dnia Pią Lis 26, 2004 09:09, w całości zmieniany 1 raz



Temat: EDS typ IX
Oj rzeczywiście, niemal się pogubiłam w rozróżnieniach i wątpliwościach względem typów EDS.Jedno wszak utkwiło mi mocno w pamięci - MIEDŹ! Pisałam onegdaj w biuletynie o powiązaniu miedzi z ZM, raczej o teoriach na ten temat.Miedź bierze udział w syntezie kolagenu, kolagen jest częścia tkanki łącznej...Pozwolę sobie tutaj wkleić fragment tego artykułu, może dojdziemy szybciej do jakichś wnioskow? ( to tylko badania na kurczakach!)
"(...)Znaczenie biologiczne miedzi
Miedź jest mikroelementem występującym w centrach reaktywności wielu enzymów. Potrzebna jest do tworzenia się krwinek czerwonych, wchodzi w skład hemocyjaniny, wpływa pozytywnie na błonę otaczającą komórki nerwowe, bierze udział
w przesyłaniu impulsów nerwowych. Wchodzi w skład enzymu o działaniu przeciwutleniającym, zwanego dysmutazą podtlenkową, chroniącego błony komórkowe przed wolnymi rodnikami. Ponadto bierze udział w tworzeniu tkanki łącznej i syntezie prostaglandyn, związków zwanych hormonami miejscowymi, wpływających między innymi
na czynność serca i ciśnienie tętnicze krwi.
Jej minimalne dzienne spożycie wynosi 0,5 - 2 ppm. Genetycznie uwarunkowany defekt metabolizmu miedzi prowadzi do wystąpienia schorzenia nazywanego chorobą Wilsona (zwyrodnienie wątrobowo-soczewkowe).
Niedobór miedzi może stać się przyczyną niedokrwistości, ponieważ zbyt mała ilość tego pierwiastka powoduje gorsze wchłanianie żelaza
i zmniejszenie liczby czerwonych krwinek. Ponadto przypuszcza się, że powoduje uszkodzenie serca
i tętnic, zaburzenia pracy systemu nerwowego, np. mrowienia, brak koncentracji. Niewystraczająca ilość miedzi obniża również ilość białych krwinek, a zatem zmniejsza odporność organizmu.
Z punktu widzenia żywienia, najwięcej miedzi znajduje się w nieprzetworzonych produktach spożywczych. Szczególnie dużo jest jej w owocach morza (ostrygi, homary), ale można ją znaleźć również w chlebie gruboziarnistym, warzywach strączkowych, gotowanych podrobach i kiwi.”
Wikipedia

Cechy wspólne dla ZM i niedoborów miedzi
Miedź to jeden z kluczowych minerałów znajdujący się we wszystkich tkankach. Jest głównym komponentem elastycznych włókien mięśni, szczególnie w sercu
i tętnicach. Jest potrzebna do budowy silnych kości, tkanki łącznej i stawów. Miedź jest potrzebna do prawidłowego funkcjonowania enzymu *lysyl oxidase*, który jest istotny w łączeniu kolagenu i elastyny.

Większość objawów ZM jest dokładnie taka sama jak objawy niedoboru miedzi. Genetycy wierzą, że ZM jest powodowany przez defekt genetyczny. Ale czy na pewno? Tylko dlatego, że schorzenie jest dziedziczone, nie trzeba od razu wykluczać roli żywienia w różnych jego objawach. Istnieje wiele różnych dziedzicznych schorzeń, które leczy się przez żywienie, włączając w to homocystenurię, schorzenie zbliżone do ZM.
Symptomy ZM, które mogą być powodowane przez odżywianie:
Rozedma, odma płucna, inne schorzenia płuc, jest także powiązane z ZM. W badaniach na zwierzętach, niedobór miedzi wywołał rozedmę (u szczurów, myszy i świń). Prawdopodobnie niedobór miedzi jest czynnikiem powodującym rozedmę u ludzi.
Specyficznym dla elastyny aminokwasem jest desmozyna, która jest elementem cząsteczki elastyny odpowiedzialnym za tworzenie połączeń pomiędzy łańcuchami polipeptydowymi. Przestrzenie pomiędzy łańcuchami tego białka wypełniają proteoglikany (siarczan chondroityny) i glikoproteiny(fibronektyna).
Desmozyna zawarta w urynie jest używana do mierzenia rozkładu elastyny w ciele. Miedź jest jednym z czynników wpływających na elastynę. Badania pokazują, że Marfanicy mają niski poziom desmozyny w moczu, co prowadzi do wniosku, że miedź może grać rolę w syndromie.
Niemowlaki z dużym ryzykiem zakażeń płuc często mają niski poziom desmozyny w swoim moczu.
U niemowlaków schorzenie pojawia się jako wynik niedoborów w żywieniu. Prawdopodobnie niedobory żywienia powodują także niski poziom desmozyny
u ludzi z ZM.
Badania pokazują, że istnieje duża ilość środowiskowych czynników, które zmniejszają poziom tego aminokwasu w moczu, włączając w to dietę, palenie i leki. Miedź, z powodu swojej roli w elastynie, jest prawdopodobnie jednym z tych czynników.
Ilość poziomu desmozyny jest używana do oceny działania leków na płuca. Jeżeli jej poziomy mogą być zwiększone poprzez odżywianie w schorzeniach luźno powiązanych z ZM, w takim razie mogą być zwiększone w ten sam sposób u ludzi z ZM.
Ta konkluzja wydaje się być bardzo obiecująca.
Poszerzenia aorty, elastyna, desmozyna
i odżywianie
Aorty u Marfaników z poszerzeniami pokazują dużą elastyczność. Taką samą cechę obserwujemy u ludzi bez ZM, którzy także mają poszerzenia aorty. Prawdopodobnie powody poszerzenia u obydwu grup są takie same. Prawdopodobnie ludzie z ZM mają genetyczne predyspozycje, dzięki którym poszerzenie pojawia się częściej niż u innych.
Jeden z efektywnych leków w leczeniu ZM
to Propranolol (betablocker). Stymuluje „lysyl oxidase”. Jak zauważono wcześniej „lysyl oxidase” jest enzymem zależnym od miedzi, odpowiedzialnym za łączenie elastyny i kolagenu. Propranolol podawany indykom z poszerzeniami aorty, wpłynął hamująco
na rozwój ich schorzenia.

Marfanicy z poszerzeniami reagują pozytywnie na Propranolol, tak jak indyki. Indyki reagują też na miedź. Czy Marfanicy zareagowaliby także na miedź? Niestety nie przeprowadzono jeszcze żadnych badań na ten temat.

Badacze rozedmy badają także "zmutowane" myszy, dociekając, co powoduje rozedmę i poszerzenia aorty - dwa ewidentne objawy także w ZM. Myszy mają defekt w metaboliźmie miedzi, który powoduje obniżoną aktywność enzymów zależnych od niego. Myszy te dobrze reagują w leczeniu na Propranolol. Prawdopodobnie ludzie z ZM, tak jak te myszy, mają genetyczny defekt w metaboliźmie miedzi. Wypadałoby to zbadać.
(Niektóre laboratoria proponują oznaczanie desmozyny,przyp.red.)"



Temat: Jak zapewnić sprawność układu odpornościowego? Nasze porady.
Ruch na świeżym powietrzu zapewnia odpowiednie utlenowanie organizmu. Zawarte w warzywach i owocach witaminy i mikroelementy usprawniają przemianę materii. Odpowiednia ilość wypijanej między posiłkami wody pozwala usunąć szkodliwe produkty przemiany materii oraz zapewnić dobre nawodnienie tkanek.
Jeżeli dodatkowo będziemy spać 7-9 godzin na dobę i myśleć pozytywnie - spełnimy wszystkie wymogi zdrowego trybu życia, dzięki czemu nasz układ odpornościowy powinien poradzić sobie z infekcjami nawet zimą.

Niestety przez większą część roku przebywamy w źle wietrzonych pomieszczeniach, wiele godzin spędzamy bez ruchu. W dodatku spożywamy zubożoną w witaminy, długo przechowywaną, wysoko przetworzoną żywność. Towarzyszy nam przewlekły stres, który w najmniej odpowiednim momencie, gwałtownie obniżając odporność organizmu, sprzyja wystąpieniu przeziębień czyli wirusowych infekcji błony śluzowej nosa lub gardła.

Czy można zmniejszyć ryzyko wystąpienia przeziębień lub złagodzić ich skutki?

Aby nie poddać się przeziębieniom, powinniśmy dbać o swój układ odpornościowy, a w razie potrzeby wspomagać jego działanie z zewnątrz. Od dawna znana jest skuteczność witaminy C i rutyny w zapobieganiu przeziębieniom i łagodzeniu ich objawów. Kompozycje tego typu są wciąż doskonalone. W oparciu o wnioski z wielu naukowych badań powstały preparaty, które oprócz rutyny oraz witaminy C, zawierają dodatkowo naturalne bioflawonoidy z cytrusów oraz cynk.

Witamina C warunkuje sprawne funkcjonowanie układu odpornościowego. Jej niedobór obserwuje się w trakcie infekcji wirusowych i bakteryjnych. Chroni ona ważne składniki komórkowe przed szkodliwym działaniem wolnych rodników. Uczestniczy w syntezie kwasów żółciowych niezbędnych do trawienia i wchłaniania tłuszczów w przewodzie pokarmowym oraz w syntezie karnityny, niezbędnej do wykorzystania energii z kwasów tłuszczowych, usprawnia przemianę materii i obniża stężenie cholesterolu w osoczu krwi. Ułatwia wchłanianie żelaza z przewodu pokarmowego, przez co warunkuje syntezę hemoglobiny i prawidłowe zaopatrzenie organizmu w tlen.

Witamina C uczestniczy także w syntezie noradrenaliny i adrenaliny, hormonów które biorą udział w odpowiedzi organizmu na stres zwiększając wykorzystanie zapasów energii, podnosząc ciśnienie krwi i przygotowując nasz organizm do walki z zagrożeniem. Dlatego w stresie zapotrzebowanie organizmu na witaminę C wzrasta. Dodatkowo ułatwia usuwanie z organizmu nadmiaru ołowiu, który uszkadza komórki nerwowe, mięsień sercowy i utrudnia wbudowywanie żelaza w hemoglobinę. Tak odtruty
i wzmocniony organizm wykazuje także wyższą sprawność układu odpornościowego. Witamina C warunkuje jednocześnie regenerację zniszczonych przez infekcje błon śluzowych i tkanki łącznej.

Rutynę wyizolowano z ziela ruty zwyczajnej. Wykazuje ona działanie antyoksydacyjne, przez co przyczynia się do unieszkodliwiania wolnych rodników, współodpowiedzialnych za występowanie wielu chorób oraz uszczelnia naczynia krwionośne, hamując obrzęki, utrudniając migrację czynników chorobotwórczych i rozwój stanów zapalnych (m.in. śluzówki nosa i gardła).

Cynk może skracać czas trwania przeziębienia. Działa przeciwzapalnie, a także warunkuje utrzymanie prawidłowego stężenia w organizmie witaminy A, która jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania bariery immunologicznej: skóry, dróg oddechowych, przewodu pokarmowego i moczowego oraz syntezy nienasyconych kwasów tłuszczowych - istotnych m.in. dla prawidłowego funkcjonowania błon śluzowych dróg oddechowych. Niedobór cynku zwiększa podatność na infekcje. Jako składnik jednego z enzymów systemu obrony organizmu przed wolnymi rodnikami cynk chroni przed ich szkodliwym wpływem. Jony cynku warunkują także wchłanianie i przemiany aminokwasów niezbędnych do regeneracji błon śluzowych oraz prawidłowego funkcjonowania krwinek białych, które unieszkodliwiają bakterie i komórki zaatakowane przez wirusy.

Bioflawonoidy pochodzące z cytrusów zwiększają przyswajalność witaminy C, spowalniają jej utlenianie oraz wzmacniają działanie. Potęgują także działanie pozostałych składników preparatu. Podobnie jak rutyna uszczelniają naczynia krwionośne, jak witamina C dzięki „wymiataniu” wolnych rodników - chronią strukturę naczyń oraz podobnie jak cynk działają przeciwzapalnie.

Chociaż nie zastępują zdrowego żywienia, te cztery składniki ułatwiają odbudowę odporności organizmu. Stosowane profilaktycznie mogą pomóc nie dopuścić do wystąpienia objawów przeziębienia. Pamiętajmy, że nie leczone przewlekłe procesy zapalne uszkadzają tkanki, mogą także spowodować zaostrzenie objawów przewlekłych chorób układu oddechowego lub sercowo-naczyniowego. Warto zatem pomyśleć o poprawie kondycji organizmu własnego oraz naszych bliskich. Kąpiele morskie, spacery po lesie, zdrowa żywność, a w pogotowiu suplementy diety, ułatwiające odbudowę odporności, to krótki przepis na dobre samopoczucie przez kolejne 12 miesięcy.

Autor: dr n. farm. Zofia Suchocka
Pracownik Naukowy Katedry i Zakładu Biochemii i Chemii Klinicznej AM w Warszawie

Ze swojej strony dodam że na mnie świetnie działa kombinacją soku z cytryny (od 1 do 2 sztuk) rano i także można wieczorem. Do tego glutamina - polecam najlepsza wersja wg mnie - NAG. Dopełnieniem porcesu wzmacniania układu odpornosciowego może być - hartowanie !! Dokładnie. Po każdym treningu stosuję sasaże wodne, zimna i ciepła woda w interwałach po ok 30 sekund - zaczynam i kończę na wodzie zimnej.

Profilaktycznie warto zjeść ząbek czosnku z miodem - ale tym oryginalnym - prosto od pszczelarza



Temat: jak rozrzedzic krew ?
Gdy byłam na hemo tez miałam takie problemy. Brałam Ticklo i Accard. Wiem, ze dobrym sposobem jest też upuszczanie krwi, ale to musi zalecić lekarz. Znalazłam też artykuł na temat leków przeciwzakrzepowych oto i on:

Aspiryna, tiklopidyna, klopidogrel, pochodne kumaryny a może heparyny- jakie leki hamujące krzepniecie krwi są obecnie dostępne w aptekach?
Jakie leki hamujące krzepniecie krwi są obecnie dostępne w aptekach i co powinniśmy o nich wiedzieć?
Stosowanie środków zapobiegających krzepnięciu krwi ma na celu zapobieganie tworzeniu się zakrzepów i/lub zatorów w sercu oraz w układzie naczyniowym. Obecnie stosowany jest cały szereg środków hamujących układ krzepnięcia. Wybór określonego leku zależy od stanu klinicznego pacjenta, sposobu działania leku, tolerancji na określony lek oraz celu w jakim dany lek jest podawany pacjentowi. Najsłabiej działającym a jednocześnie bardzo bezpiecznym lekiem obniżającym krzepniecie krwi jest znany wszystkim kwas acetylosalicylowy czyli popularna aspiryna. Udowodniono iż w niewielkiej dawce 75-150 mg dziennie hamuje ona funkcje płytek krwi nie wykazując jednocześnie działań ubocznych związanych z przyjmowaniem większych dawek tego leku. Ta niewielka dawka aspiryny jest obecnie zalecana w profilaktyce zawału mięśnia sercowego u chorych z chorobą niedokrwienna serca. Pozostałe leki hamujące krzepniecie krwi działają silniej i powinny być przyjmowane wyłącznie z polecenia i pod kontrolą lekarza.

LEKI PRZECIWPŁYTKOWE- do grupy tej zaliczmy m.in. aspirynę, tiklopidynę, klopidogrel. Ich rola polega głównie na osłabianiu działania płytek krwi, zapobieganiu ich zlepiania się. Leki z tej grupy charakteryzują się słabym działaniem hamującym krzepniecie krwi. Najczęściej stosuje się je przewlekle w profilaktyce zawału mięśnia sercowego, chorobach naczyń, po udarach niedokrwiennych, po zabiegach naczyniowych, rzadziej w przypadku zaburzeń rytmu serca

POCHODNE KUMARYNY są silnie działającymi lekami, które można stosować przewlekle, nawet ponad rok. Ich działanie może być dodatkowo wzmocnione w przypadku rożnych chorób towarzyszących (np. choroby wątroby), oraz przez stosowanie innych leków (leki przeciwbólowe, przeciwreumatyczne, przeczyszczające). Ich działanie znosi witamina K, duże ilości tej witaminy zawierają min.: orzechy, kapusta, brokuły. Dlatego te artykuły żywieniowe powinny być spożywane tylko w niewielkiej ilości. W przypadku stosowania pochodnych kumaryny należy konsultować się z lekarzem prowadzącym co do zażywania innych leków oraz diety. Powinni Państwo zaniechać spożycia alkoholu. Dawka leku jest ustalana po wykonaniu regularnych badań kontrolnych układu krzepnięcia. Przyjmowanie pochodnych kumaryny wymaga stałego nadzoru lekarskiego, a jakiekolwiek wątpliwości co do zażywanej przez państwa dawki leku są wskazaniem do wykonania badań kontrolnych układu krzepnięcia (oznaczenie INR). Jeżeli leki te będą musieli przyjmować Państwo przez dłuższy okres czasu istnieje możliwość że będą Państwo sami kontrolować wartości układu krzepnięcia. Proszę zapytać o taką możliwość Państwa lekarza.

HEPARYNA, HEPARYNY NISKOCZĄSTECZKOWE
Są to silnie działające leki, podawane w formie infuzji dożylnej bądź zastrzyku, głównie w szpitalach w stanach nagłych (heparyna) lub we wczesnym okresie po wypisie za szpitala (niskocząsteczkowe heparyny). Stosowane są wyłącznie pod nadzorem lekarskim.

Ryzyko związane ze stosowaniem poszczególnych leków zapobiegających krzepnięciu krwi.

LEKI PRZECIWPŁYTKOWE
U osób podatnych lub dodatkowo obciążonych schorzeniami żołądkowo-jelitowymi mogą prowokować wrzody żołądka lub krwawienia z przewodu pokarmowego. Wskazywać na nie mogą bladość, osłabienia, bóle brzucha, smoliste stolce bądź krwiste wymioty. W przypadku wystąpienia takiej reakcji należy lek bezzwłocznie odstawić, a w niektórych przypadkach konieczne jest leczenie choroby wrzodowej. Rzadko stosowanie aspiryny może wywoływać napad astmatyczny bądź reakcje alergiczne. Tiklopidyna oraz klopidogrel mogą powodować zaburzenia funkcji wątroby oraz reakcje alergiczne na skórze. Również tiklopidyna może poważnie zwiększać podatność na infekcję (częste zapalenia górnych dróg oddechowych) co jest związane z niedoborami krwinek białych, bądź wywoływać niedobory płytek krwi. Leki te mogą być stosowane w czasie ciąży i połogu tylko w przypadku najwyższej konieczności.

POCHODNE KUMARYNY
Mogą powodować wypadanie włosów oraz reakcje alergiczne. Wypadanie włosów związane jest z przerwaniem przyjmowania preparatu. Rzadko mogą wystąpić: nieprawidłowe gojenie się ran, uszkodzenie tkanek pod postacią martwicy skóry lub innych tkanek (np. biust kobiecy). W przypadku zajścia w ciążę lub planowania ciąży należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem prowadzącym ze względu na fakt iż podawanie leków z grupy pochodnych kumaryny w czasie ciąży i połogu może powodować nieodwracalne zmiany płodu.

HEPARYNA, HEPARYNY DROBNOCZĄSTECZKOWE
Mogą wywoływać reakcje alergiczne (wysypka), wypadanie włosów oraz osteoporozę jednak tylko w przypadku długotrwałego stosowania. Ponadto mogą wystąpić zmiany w obrazie krwi, szczególnie uszkodzenie płytek krwi (trombocytopenia), stąd konieczność stałej kontroli obrazu krwi w trakcie stosowania tych leków. Podawanie heparyn drobnocząsteczkowych może wiązać się z miejscowym uszkodzeniem skóry. W szczególnie rzadkich przypadkach, dotyczy to głownie heparyn drobnocząsteczkowych stosowanych z innymi lekami (np. dihydroergotaminą), może dojść do zaburzenia przepływu krwi przez tętnice o małej średnicy a co za tym idzie uszkodzenia niedokrwiennego tkanek. W czasie ciąży i połogu heparyny drobnocząsteczkowe powinny zostać odstawione.

Poza opisanymi wyżej najważniejszymi działaniami ubocznymi każdy z ww. leków posiada dokładny opis możliwych działań ubocznych w ulotce załączonej do leku.

źródło: http://www.poradnikmedyczny.pl/mod/archiwum/769,aspiryna,tiklopidyna,klopidogrel



Temat: mam tego dosc!!! zerowa odporność!
Wzmacniamy odporność organizmu

Jakie czynniki mają wpływ na uodpornienie organizmu?

Aby utrzymać organizm w dobrej kondycji psychofizycznej, należy zadbać najpierw o miejsce, w którym żyjemy, a dopiero później zacząć stosować wszelkie metody wspomagające. Jeśli ktoś nie mieszka na wsi lub blisko przyrody, koniecznie powinien przynajmniej raz w tygodniu wyjeżdżać poza miasto. Dopiero powietrze wolne od spalin spowoduje dobre natlenienie organizmu, a co za tym idzie ukrwienie wszystkich narządów. Efekt będzie większy, gdy będziemy stosować ruch na świeżym powietrzu i prowadzić regularny tryb życia. Ważnym czynnikiem hartującym jest woda oraz dieta składająca się z dużych ilości świeżych owoców i warzyw. Dobrze jest też wspomagać się ziołami. Mają one działanie przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe i przeciwgrzybiczne.

Powietrze i hartowanie

Warunkiem dobrego samopoczucia jest częste przebywanie na powietrzu, najlepiej codziennie. Powinno być połączone z głębokim, pełnym oddychaniem, trzeba pamiętać, aby zrobić przynajmniej 10 takich oddechów. Jeśli przebywamy w domu, musimy często wietrzyć pomieszczenia. Szczególnie ważne jest, aby rankiem otwierać okna w sypialni. W mieszkaniu powinno być jak najwięcej słońca, zwłaszcza zimą. Promienie słoneczne korzystnie wpływają na nasz nastrój, działają bakteriobójczo, mają właściwości hartujące. Najlepsza sytuacja będzie wtedy, gdy rano w słoneczny dzień otworzymy szeroko okno i będziemy się gimnastykować przynajmniej 15 minut. A wieczorem nie tylko przyjemnie, ale i zdrowo jest wdychać powietrze przepełnione zapachem aromatycznych olejków.

Hartowanie wodą

Zabiegi wodą są ważnym elementem hartującym organizm. Korzystne są kąpiele morskie, brodzenie w wodzie, chodzenie na bosaka. Rano po obudzeniu wskazany jest prysznic na przemian ciepłą i zimną wodą na zmianę. Potem trzeba się energiczne wytrzeć. Dobrze by było jeszcze zrobić masaż ciała oliwką zmieszaną z ulubioną wodą toaletową. Można też brać 3 razy w tygodniu ciepłą kąpiel, trwającą 10-15 minut i zakończyć ją chłodnym prysznicem. Na końcu robimy masaż namydloną szczotką i spłukujemy ciało zimną wodą. Jeśli ktoś ma taką możliwość, może hartować swój organizm chodząc boso po rannej rosie. A wieczorem można zastosować kąpiel z dodatkiem paru kropli olejku lawendowego, który poprawia nastrój i dezynfekuje ciało.

Co należy jeść i pić, aby uodpornić się na przeziębienie?

Jeśli chcemy zadbać o swój układ odpornościowy, powinniśmy jeść mniej tłuszczu a więcej owoców i warzyw. Istotnym czynnikiem jest picie dużej ilości płynów takich jak woda, soki, herbata. Mają one znaczenie także w walce z przeziębieniem. Gdy występuje nawet niewielkie, słabo zauważalne odwodnienie organizmu, wysycha błona śluzowa gardła i nosa i wtedy traci swą naturalną zdolność unieszkodliwiania wirusów. Szczególnie w suchych, klimatyzowanych pomieszczeniach trzeba o tym pamiętać i mieć przygotowaną zawsze wodę pod ręką. Trzeba wypijać jej 6-8 szklanek. Dobrze jest wspomagać organizm ziołami. Do najskuteczniejszych należy jezówka i gorzknik kanadyjski oraz rumianek i imbir. Jeżówka działa podobnie jak interferon, który zwiększa odporność komórek na zakażenie. Gorzknik zawiera berberynę, która również wspomaga układ odpornościowy. Nie można tych ziół stosować codziennie a najlepiej to robić w przypadku, gdy już odczuwamy zbliżające się przeziębienie.

Jakie czynniki obniżają odporność organizmu?

Stres jest całkiem poważnych czynnikiem osłabiającym zdolność układu immunologicznego do zwalczania wirusów. Dlatego też, często zapadamy na przeziębienie po ważnych egzaminach, zmianie szkoły, pracy, czy innych sytuacjach, gdzie występuje duże natężenie emocji. Następny problem stanowi częste spożywanie słodyczy. Cukier powoduje bowiem obniżenie aktywności neutrofilów czyli krwinek białych obojętnochłonnych, których zadaniem jest atakowanie i "pożeranie" niepotrzebnych bakterii. Neutrofile stają się mniej aktywne również wtedy, gdy pijemy codziennie alkohol. Poza tym cukier obniża przyswajanie selenu, pierwiastka wpływającego pozytywnie na odporność organizmu.

Witaminy i mikroelementy

Duże ilości witaminy C pomagają w zwalczaniu przeziębień. Witaminy C i E to silne antyoksydanty, które nie dopuszczają do tworzenia wolnych rodników wpływających na starzenie się organizmu a więc osłabienie jego funkcji. Witamina C występuje w czarnej porzeczce, owocach dzikiej róży, kiełkach, a witamina E w kapuście, sałacie, kukurydzy i zarodkach pszennych. Selen aktywizuje organizm do wytwarzania ciał odpornościowych w momencie zagrożenia zakażeniem, zmniejsza szkodliwe utlenianie komórek i sprzyja prawidłowemu rozwojowi tkanek. Ale trzeba uważać, aby nie stosować selenu w nadmiarze, bo jest wtedy bardzo szkodliwy. Znajdziemy go w pieczywie razowym, otrębach pszennych, kukurydzy, pomidorach i czosnku. System odpornościowy osłabiony jest wtedy, gdy występują niedobory magnezu. Pierwiastek ten jest konieczny do prawidłowego przebiegu najważniejszych do życia funkcji organizmu. Występuje w orzechach, fasoli, kakao, czekoladzie, produktach zbożowych.

eliza.ksiazczak@linia.pl



Temat: Kwas foliowy
KWAS FOLIOWY OCHRONA DLA MIĘŚNIA SERCOWEGO

Znany nam wszystkim Kwas foliowy czyli witamina B9 ciagle dostarcza nam radosci.

Kwas foliowy posiada kilka synonimów.

Oto one:
witamina b9, folacyna, folan, kwas pteroiloglutaminowy, witamina M, witamina B11, witamina Bc.

W czym wsytepuje:
wątroba wołowa, wątroba drobiowa - kurczak, soja, zarodki pszenne, otręby pszenne, drożdże piekarskie, szpinak, pietruszka - natka, fasola biała, groch, kiełki, pełnoziarniste pieczywo, brokuły, buraki;

Ciekawostki:
Nazwa kwas foliowy, pochodzi od łacińskiego słowa "folium" oznaczającego "liść", ponieważ uzyskano go poraz pierwszy z liści szpinaku.
Kwas foliowy zmniejsza ryzyko wystapienia u płodu wad układu nerwowego, dlatego powinny go zazywac kobiety.

Jaki jest wiec sens brania go przez mężczyzn sportowcow?
Coz, pzede wszystkim taki ze zapobiega miażdzycy, zapobiega zawałowi serca a takze innych chorobom układu krążęnia.

Najnowsze odkrycia mówia o tym iz usprawnia prace mózgu a takze chroni go przed choroba Alzheimera. Zapobiega takze wystepowaniu zaburzen w pamieci.

Oto jak charakteryzuja go Wilkipedia:
Kwas foliowy (witamina B9, witamina M, witamina B11, ATC: B 03 BB) - organiczny związek chemiczny posiadający formalnie ponad 150 izomerów, z których w naturze występuje ok. 20.

Rola w organizmie - reguluje wzrost i funkcjonowanie komórek; wpływa dodatnio na system nerwowy i mózg, decyduje o dobrym samopoczuciu psychicznym; zapobiega uszkodzeniom tzw. cewy nerwowej u płodu, ma pozytywny wpływ na wagę i rozwój noworodków; bierze udział w zachowaniu materiału genetycznego, w przekazywaniu cech dziedzicznych komórek, reguluje ich podział; usprawnia funkcjonowanie układu pokarmowego, uczestniczy w tworzeniu soku żołądkowego, zapewnia sprawne działanie wątroby, żołądka i jelit; jest czynnikiem antyanemicznym, pobudza procesy krwiotwórcze, czyli powstawanie czerwonych krwinek; chroni organizm przed nowotworami (szczególnie rakiem macicy).

Skutki niedoboru - zahamowanie wzrostu i odbudowy komórek w organizmie, mała ilość czerwonych ciałek we krwi, tzw. anemia megaloblastyczna (makrocytowa), uczucie przemęczenia i kłopoty z koncentracją, stany niepokoju, lęku, depresja, nadmierna drażliwość, bezsenność, roztargnienie, problemy z pamięcią, zaburzenia w trawieniu i we wchłanianiu składników odżywczych, niedożywienie, biegunka, zmniejszony apetyt, obniżona masa ciała, stany zapalne języka oraz błony śluzowej warg, bóle głowy, kołatanie serca, przedwczesna siwizna, zahamowanie wzrostu u dzieci i młodzieży. Prawidłowa podaż kwasu foliowego jest niezwykle istotna u kobiet w ciąży. W celu profilaktyki wad cewy nerwowej u płodu, zaleca się przyjmowanie 0,4 mg kwasu foliowego dziennie, przez okres począwszy od trzech miesięcy przed planowaną ciążą, aż do jej ukończenia. W praktyce, ze względu na duży odsetek ciąż nieplanowanych, zaleca się, aby wszystkie kobiety w wieku rozrodczym, przyjmowały stale doustną suplementację kwasu foliowego w dawce 0,4 mg. U kobiet, które urodziły już jedno dziecko z wadą cewy nerwowej, zaleca się profilaktykę dawką 4 mg kwasu foliowego na dobę.

Wpadłem wiec nataki pomysł. Uwazam ze kazdy z nas, sportowcow amatorow powinien zadbac o swoje serce, poniewz jest ono poddawane licznym "przeciążęniom" itp.

Wpadłem wiec na zaplanoanie takiego cyklu:

- Vicard drażetki

VICARD 60 drażetek

Postać: Opakowanie - 60 sztuk.

Opis:
Vicard zalecany jest dla ludzi dorosłych szczególnie w wieku powyżej 50 lat, jako preparat uzupełniający dietę w cenne dla zdrowia naturalne flawonoidy, kwercetynę, rezerwatrol i giensenozyd, pochodzące z wyciągów z głogu, żeń-szenia oraz czerwonego wina oraz w witaminy.

Vicard:
uzupełnia dietę w cenne dla zdrowia substancje i witaminy
wspomaga pracę serca i układ krążeniowy
działa tonizująco na układ nerwowy
dodaje sił
opóźnia procesy starzenia się

- Tabletki tonizujące (Labofarm)

Wskazania:

Pomocniczo w leczeniu zaburzeń układu krążenia, niewydolności wieńcowej lżejszego i średniego stopnia.
Lekkie zaburzenia rytmu serca na tle nerwicowym.
Choroby serca wieku podeszłego, przede wszystkim przy zmniejszonej kurczliwości mięśnia sercowego oraz przy łatwym męczeniu.

Działanie:
Związki farmakologicznie czynne zawarte w głogu zwiększają przepływ krwi w naczyniach wieńcowych i w mięśniu sercowym. Preparat łagodnie zwiększa siłę skurczu mięśnia sercowego oraz ilości skurczów (działanie inotropowe-, chronotropowe- i dromotropowe dodatnie oraz batmotropowe ujemne). Preparat wykazuje także łagodne działanie przeciwobrzękowe.

Skład jednej tabletki:
Crataegi inflorescentia
Crataegi fructus
Leonuri herba
Meliloti herba
- Kwiatostan głogu
- Owoc głogu
- Ziele serdecznika
- Ziele nostrzyka
- 150 mg
- 30 mg
- 100 mg
- 40 mg

Składniki pomocnicze: koloidalny dwutlenek krzemu 0,33 mg, skrobia ziemniaczana ad 330 mg

Jedna tabletka zawiera nie mniej niż 1,25 mg flawonoidów w przeliczeniu na hiperozyd.

Środki ostrożności:
Przy nie ustąpieniu dolegliwości ze strony układu krążenia, po 2 tygodniowym stosowaniu preparatu należy celowość dalszego stosowania skonsultować z lekarzem. W przypadku tachykardii stosować w porozumieniu z lekarzem.

Dawkowanie:
3 razy dziennie po 1-2 tabletek przed jedzeniem.

- Kwiatostan głogu fix

Zastosowanie/Wskazania
Leczenie pomocnicze niewydolności wieńcowej, niewydolności mięśnia sercowego, upośledzonego krążenia krwi w mózgu.
Działanie
Rozszerzające naczynia, obniżające ciśnienie tętnicze, poprawiające krążenie i uszczelniające ściany naczyń.
Sposób użycia
1 torebkę umieścić w termosie, zalać 1/2 szklanki wrzącej wody i odstawić na 20 min., następnie ostudzić. Pić 2 razy dziennie po 1/2 szklanki tak przygotowanego naparu.
Postać
zioła jednorodne w torebkach do zaparzania
Skład
Kwiatostan głogu
Zaw. opakowania: 2,0gx30 torebek

- Owoc głogu fix

Wskazania do stosowania
Surowiec poprawia smak i zapach kwiatostanu głogu. Stosuje się jako dodatek do mieszanek zawierających kwiatostan głogu

- Kwas foliowy

Acidum Folicum - tabletki 5 i 15 mg (na receptę)
Folacid - tabletki 5 i 15 mg (na receptę)
Folifort - tabletki 5 i 15 mg (na receptę)
Folik - tabletki 0,4 mg (bez recepty)
Folimin - tabletki 0,4 (bez recepty) i 15 mg (na receptę

Mysle ze taki cykl pozwoli na podreperowanie miesnia sercowego kazdego z nas. Zamierzam takowy cykl wykonac.

Korzystalem z :
- Wilkipedia
- Internet
- Swiat zdrowia
- Własna wiedza

pozdrawiam
Kacper




Strona 2 z 2 • Znaleźliśmy 57 wyników • 1, 2